.


دن بیلزریان بودن یا چه گوارا شدن؟!

اگر بحران جنسی را به داده‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی جامعه ایران اضافه نکنیم، تحلیل وضع موجود ناممکن است.به این معنا، ما در کنار مارکس، به فروید نیز به شدت نیاز داریم. برخی از رفتارهای جمعی جامعه ایرانی را نمی‌توان تنها بر اساس گزاره‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی توضیح داد. از  همین رو لازم است آنجا که جامعه شناسی از توضیح یک پدیده درمی‌ماند، به سراغ روانکاوی رفت. جامعه‌ای که از بحران جنسی رنج می‌برد، قطعا از بحران سیاسی-اقتصادی-اخلاقی نیز رنج می‌برد. انگیزه بسیاری از فسادهای اقتصادی ناشی از بحران جنسی است. به عبارت دیگر، اگر میل جنسی به شکل سازمان یافته سرکوب نشده بود، شاید ما شاهد این حجم از فساد اقتصادی برای داشتن زندگی لاکچری نبودیم. ولع بیمارگونه به لاکچری بیش از هر چیز حکایت از بحران جنسی جامعه دارد. در هیچ کجای جهان برای داشتن رابطه جنسی، نیازی به این همه طلا و ویلا و ماشین شاسی بلند و برند نیست. فردی که برای داشتن جنس مخالف، لابی می‌کند تا وام میلیاردی بگیرد و با آن مازاراتی بخرد را نمی‌توان تنها با اقتصادی سیاسی توضیح داد. فردی که برای به چشم فلان هنرپیشه سینما آمدن، از منابع ملی و صندوق‌های عمومی اختلاس می‌کند تا تهیه‌کننده سینما شود را نمی‌توان تنها با داده‌های اقتصاد سیاسی درک کرد. به عبارت دیگر کسی که میلیاردها تومان از اموال عمومی را غارت می‌کند و به عرصه سینما می‌برد که در نهایت چهارتا هنرپیشه سینما را با اسم کوچک صدا کند، تنها با رجوع به آثار فروید قابل تحلیل است. ستایش ضمنی بخش‌هایی از جامعه از مفسدان اقتصادی را باید در پرتو بحران جنسی تحلیل کرد. تغییر الگوهای نسل جوان نیز تابعی از این بحران است. ما با نسلی مواجه‌ایم که هرروز صبح با رویای دیدن «دن بیلزریان» بودن از خواب برمی خیزد نه «چه گوارا» شدن. در جامعه‌ای که بخش زیادی از زنان خود را «کالا» می‌بینند و بخش وسیعی از مردان خود را«خریدار» ، «تجربه جنسی» به یک «تجارت طبقاتی» تبدیل می‌شود. تجارتی که نیروی محرکه و موجده و مولده آن «جداسازی جنسیتی» و سرکوب سازمان یافته میل است. «بحران جنسی» همان نقطهای ست که اصولگرا و اصلاح طلب مشترکا بر سرش سکوت میکنند و اولی آن را به«بی بندوباری» و دومی به«آسیب اجتماعی» تقلیل میدهد. ما در کنار «حاشیه‌نشینان اقتصادی» با پدیده «حاشیه‌نشینان جنسی» نیز در جامعه رو به رو هستیم. هر «تحلیلگر» یا «کنشگری» که درباره بحران جنسی سکوت می‌کند، باید درباره همه چیز سکوت کند.

گزیده‌ای از 20توییت درباره بحران جنسی نوشته نادرفتوره‌چی در اردیبهشت96

Designed By Erfan Powered by Bayan