سنسورها از کار افتاده. در این مملکت عدد کشته‌ها از هزار می‌گذرد و بی‌قرار نیستیم. می‌فهمیم رئیس جمهور آمریکا یک پدوفیل است،ککمان نمی‌گزد. در استحاله "بی اخلاقی" هستیم. عددها عادی می‌شوند. ده،صد،هزار،میلیون؟!بی‌اخلاقی عادی می‌شود،رئیس جمهور آمریکا پدوفیل است،صنعت صادرات گوشت کودک؟!به همه چیز عادت می‌کنیم چون تصمیم گرفته‌ایم انسان نباشیم. پس این همه جنگیدن و حرص خوردن برای چیست؟وقتی "انسانیتی"که قرار بود سر آن به توافق برسیم خونش در شیشه ریخته شده و قدرتمندان می‌نوشند؟!

حالا می‌فهمم چرا خمینی می‌گفت "گریه ما بر حسین،گریه سیاسی است،گریه ما بر حسین قلب‌ها را همدل می‌کند. "

باید گریستن را تمرین کنیم. شاید نهضت ما امروز همین باشد:گریستن گریستن گریستن